Carpaccio - św. Jerzy ze smokiem
 
          to św. Jerzy - patron rycerzy, skautów, płatnerzy, bezpłodnych kobiet, szpitali ale i pasterzy koni. Jego kult rozpowszechnił się prawdopodobnie jeszcze w V w.
Urodził się w Kapadocji. Wedle "Złotej legendy" Jakuba de Voragine umęczony przez władze rzymskie za cesarza Dioklecjana lub przez króla perskiego Dacjana.
W czasie pierwszej krucjaty w 1099 roku ukazał się kapłanowi jako piękny młodzieniec. Polecił tedy duchownemu by ów zabrał jego relikwie do Jerozolimy. W trakcie szturmu na miasto pojawia się raz jeszcze, w białej zbroi, przyozdobionej czerwonym krzyżem. Zachęca żołnierzy do walki. Wkrótce chrześcijanie wydzierają poganom święte miasto.
   nacznie częściej wizerunek św. Jerzego kojarzy się z ikoną walczącego ze smokiem rycerza. Takiego świętego rycerza utrwala Carpaccio. Vittore Scarpazza [Carpaccio] urodził się w Wenecji gdzieś pomiędzy 1460 a 1465 rokiem i żył prawdopodobnie do 1526 roku.
W Scuola di San Giorgio degli Schiavoni w Wenecji wisi sporych rozmiarów [141x360 cm] dzieło tego artysty - święty Jerzy ze smokiem.
   re¶ci± obrazu jest scena zadania ciosu smokowi nękającemu Silenę, miasto w Libii [prawdopodobnie chodzi o greckie miasto Kyrene, łac. Cyrena]. Tę afrykañską miejscowość nawiedza okrutny smok, którego nie udało się zabić żadnemu z mężnych rycerzy. Potwór ten zarażał powietrze swym trującym oddechem, dlatego też mieszkañcy zmuszeni byli do oddawania mu na pożarcie swe dzieci. Kiedy wszystkie przepadły lud Sileny zaczął domagać się by król oddał smokowi swą córkę. Tę właśnie spotyka św. Jerzy gdy zapłakana idzie nad brzeg jeziora by tam zginąć.
Mężny rycerz przeżegnawszy się przystępuje do obrony dziewczyny i w rezultacie rani swą kopią bestię. Robi to w imię Chrystusa. W ten sposób św. Jerzy buduje zasady etosu rycerskiego. [m.in.: - stawać w obronie słabszych, - walczyć w imię Chrystusa Zbawiciela i na jego chwałę..
   braz Carpaccia to alegoria tryumfu rycerzy Chrystusa nad siłami ciemności. Niemalże wszędzie poniewierają się ludzkie szczątki, nieodłącznie związane z wizjami katastroficznymi gady pełzają po piaszczystej ziemi sileñskiej. Niebawem jednak smok zginie, mieszkañcy miasta nadal jeszcze przyglądający się zdarzeniu z wieży przyjmą chrzest a król Silene zbuduje świątynię ku czci Maryi Panny i św. Jerzego. Rycerze zaś z całego świata przyjmą postać świętego za swego patrona.